حقیقت این است که کردستان بیش از اندازه کافی در روزمرگی غوطه ور است.بیش از آنچه بایسته است با تاریخ خود سرخوش است.بیش از حد نیاز با هیجان و عاطفه و بلوا و آشوب روزگار گذرانده.بیش از هر چیز انواع و اقسام مدیران و مدیریت های سلیقه ای و کوته نگرانه و بد اندیش را تجربه ساخته است و اکنون نوبت آن است برای آنانکه برای مردمان این سرزمین غم به دل و سوز در اندیشه دارند لااقل در افقی فرا دست به مطالعه آینده و امروز کردستان برخیزند.که نشستن و اندیشیدن کافی هم چاره ساز نیست.گرچه کردستان بیش از هر چیز از نیاندیشیدن و ضعف عقلانیت و هوشمندی و خلاقیت در تمامی سطوح اعم از امنیتی و مدیریتی و حتی کانون های خودجوش روشنفکری اش رنج می برد.
کردستان در افق ۱۴۰۴ فرصتی برای طراحی حیاتی بارور برای آینده نه چندان دور کرد و کردستان است.
از کردستان در افق های فرارو باید بیش از اینها سخن گفت.در گام اول اگر قرار است ایران در افق ۱۴۰۴ کشوری الهام بخش در منطقه باشد به حتم کردستان می تواند یکی از کانون های الهام آفرینی برای لااقل مناطق کردنشین خاورمیانه قرار گیرد.و این موقعیت راهبردی کردستان در ایران و منطقه را نمودار می سازد.
کردستان یکی از کانون های حضور اهل سنت در ایران است و چنانچه نظام جمهوری اسلامی بتواند در این منطقه که محبان و پیروان اهل بیت از اهل سنت فراوانند مسئله تعامل با قومیتها و مذاهب و اقلیتها را به گونه ای عالی حل نماید بی شک تمامی مناطق اقلیت نشین ایران و حتی خاورمیانه می تواند از برکات این نوزایی سرشار شود.
باز هم باید از فرصتها و فرارو ها نوشت.
| تبليغات | X |
