فرزندان کردستان

دست تكان دادم و نگاه داشت. سوار شدم و مقصدم را گفتم. بي هيچ مقدمه اي آغاز كرد:"ماه را در بندرعباس ديده اند." از زاهدان تماس گرفته اند! و گفته اند ماه در بندرعباس رويت شده، پس، فردا عيد است و فطر است و افطار! جوابي ندادم. نيمه هاي پاسداران رسيده بود و من بايد پياده مي شدم اما پرسيدم:"چه كسي گفت و تاييد كرد؟" پاسخ داد: "يكي از دوستانم از كسي از نزديكانش شنيده است. ما فردا نماز عيد مي خوانيم."

عيد فطر و قربان در كردستان و اقامه نماز عيد ـ كه از معدود اجتماعات معنوي اهل سنت مي باشد ـ به وضوح دست مايه خوبي براي "دهن كجي" به نظام و جبران "عقده حقارت"برخي روحانيون و روشنفكران و جاهلان پيرو ايشان گشته است. زماني اعلام عيد در عربستان معيار عيد در كردستان تلقي مي شد و روحانيان باني اين وضع كه به روشني برخلاف فقه امام شافعي عمل مي كردند در برابر سوال افكار عمومي درباره اين خلاف شريعت، مجبور به تدارك توجيه و ترفند شدند. ديگر مدتي است يك شب مانده به رويت هلال در افق ايران، ماه دست آموز اين عزيزان در مدار مياني يا شرقي كشور سردرمي آورد و معمولا هم خبر از زاهدان به كردستان مي رسد!
انتقاد و اعتراض و نافرمانی مدني و یا مقاومت منفي در ترازي قانوني حق كساني است كه گمان مي كنند ظلمي در حقشان روا داشته مي شود اما تخريب ديانت مردم و تحريف آموزه هاي روشن ديني و لگدمال نمودن معارف فقه اسلامي و نیز بي اثر ساختن روزه يا نماز مسلمانان به كدامين قانون جايز است؟
آيا خواندن نماز جمعه در پنجشنبه به بهانه ايجاد فرصت بيشتر براي تفريح و استراحت جايز است؟
آيا ترويج زنا به مثابه يكي از راههاي ازدواج آسان و كم معونه مطلوب است؟
آياخواندن نماز عيد فطر و قربان در روزی پیش از موعد آن رواست؟

نه! تو از جنس آبشارانی
از بلندای کوه، رقص‌کنان
می‌رسی تا مرا برقصانی
همه ذرّات جان من را تو
برهانی ‌ز من، بخندانی
ریزی ای آبشار پرگوهر
بر دلم گنج‌های سلطانی
تو چو ابری که بر لب خورشید
می‌زنی بوسه‌های بارانی
ببری رنج شهوت از تن من
بشکنی قفل پای زندانی
سر غم را بریده‌ای امروز
تو همان صبح عید قربانی
.......................................................
شاعر:امیرحسین سام

                                    
و ابراهیم بر آنچه بر اسماعیل خواهد گذشت "آگاه" بود و اسماعیل می دانست که این همه کعبه بناکردن و دین بر دیگران عرضه داشتن، مایه و پایه اش به "ایمانی عمیق" افراشته است و اصلا ذات ایمان، گشترش و شیوع در عمق وجود آدمی است و باز اگر انتها به ایمان ختم شد، پیروزی پدیدار خواهد گشت.
عیدی که ابراهیم برای امت به ارمغان آورد باید به آگاهی فزون تر و رشد بیشتر مومنان سرانجام یابد و آلودن آن و تقلیل معارف و مناسک دینی به مناسک قومی و آیین های فرهنگی، حاصلی برای ایمان مردمان نخواهد داشت و تنها سرگرمی ما را در این روز عزیز دوچندان می کند. اما از اینها که بگذریم برکات و رحمات خداوند رحمان و رحیم بر تمامی پیروان ایشان جاری و دل مردمان عزیز کردستان در این ایام، خالی از غم باد. آمین ای رب کعبه و ابراهیم.

زياد هم نبايد خوشنودي خود را از رحلت مدير محترم صداوسيماي مركز مهاباد پنهان داشت! حقيقت آنكه ما از اين جابجايي و انتصاب استقبال ميكنيم و رفتن جناب مهدوي زاده را به مردمان عزيزمان در مهاباد و حومه تبريك مي گوييم. كسب هفتاد جايزه و شش تنديس افتخار هنوز هم حصر خبري و اطلاع افزايي مهاباد را نشكسته است و بي كيفتي گويا اصلي اوليه در توليدات اين مركز بوده است.
باور ما اين است كه مهاباد يكي از موانع توسعه خويش را از سرگذراند! آناني كه با اين بزرگوار مجالست و معاملت داشته اند خوب مي دانند كه رفتن او مقدمه بركات فراواني براي اين خطه از كردستان است. البته زحمات ايشان هم در جاي خود بايد توجه و تقدير شود و نه بيش!
اميد است جناب صفري بنا بر تجارب و موفقيت هاي خود در ورزش ايلام! اينجا نيز چشمگير و دلنواز آيد. مركز مهاباد با توجه به توان و استعداد خويش و ظرفيت هاي بي بديل جوانان اين شهر اگر بتواند كمي از لاك پوسيده خود به درآيد و رويكرد خبري و اطلاع رساني اش را بازنگري نمايد، اندكي نخواهد گذشت كه برترين مراكز استاني در آگاهي بخشي و الهام آفريني خواهد بود و حتي توان تاثيرگذاري فرامنطقه اي خواهد يافت.
شايد تنها راه همين باشد زيرا مهاباديان، انواع شبكه هاي جذاب و خبرساز براي ديدن، در اطراف و اكناف خويش فراوان دارند.

حضور خبرنگاران و اصحاب رسانه در کردستان برای پیگیری مصوبات هیئت دولت در بی خبری و بی اعتنایی رسانه های غیر دولتی این استان پایان یافت.
این رویداد نشان داد جامعه رسانه ای کردستان ـ اعم از پایگاه های اطلاع رسانی و وبلاگ ها ـ به چه میزان نسبت به ظرفیت های موجود برای انعکاس آنچه در این دیار می گذرد غافل و خاموش اند.
خودبینی مفرط حاکم بر انظار و اندیشه روشنفکران و فعالان اجتماعی منطقه و خیال خام ایشان مبنی بر حل نمودن مشکلات کردستان با بی توجهی به پارادایم رسانه ای، سیاسی و فرهنگی حاکم بر کشور دائم مردمان ما را از فرصت های موجود برای طرح و حل مسائل گذشته و جاری محروم می سازد.
جالب آن که خبر موارد فراوانی از مسائل غیر ضروری که اندک تاثیری در سرنوشت جامعه ندارد در کمتر از یک روز مناطق وسیعی از کردستان را درمی نوردد اما سفر نزدیک به پنجاه خبرنگار و عکاس از رسانه های عمده کشور که می تواند مسائل بنیادین جانکاه و جاری بر جان و جامعه کردها را در مقیاس ملی مطرح سازد و اراده ای ملی را برای تغییرات بنیادین به ارمغان آورد، مغفول می ماند. تنها با این بهانه که اینها مزدور دولت اند و شایسته بی اعتنایی!
در چنین فضایی است که فرماندار محترم سقز فارغ از دیده بانی صحیح رسانه ها، همانی که در اردیبهشت ماه درباره پیشرفت مصوبات استانی دولت بیان داشته است دوباره امروز به عنوان بیلان کار و میزان پیشرفت پروژه ها ارائه می کند. ارقام کلی و درصدی و غیرقابل سنجش! با احترام و تقدیر از زحمات دولت نهم در کردستان عزیز باید به یاد سپرد دیده بانی اجتماعی رسالت هر فعال رسانه ای و سرمایه مدیران و مردم مظلوم کردستان است.

بارها به مهندس کریمی و جناب حیدری گفته ایم، سایت اینترنتی شهرداری یا شورای شهر را فعال کنید. ايشان هم بعد از حضور در شهرداري و شوراي شهر فضايي در وب تدارك ديدند اما مانند بسياري از وبسايت ها و وبلاگ هاي كردي ناكارآمد ماند و بعد هم عملا به تعطيلي گراييد.
مهاباد فعلا در فضای وب کانونی جدی برای خبررسانی ندارد، حال آنکه مهاباد ذاتا شهری خبرساز است!
ظرفیت ها و استعدادهای مهاباد عزیز، در حوزه های گوناگون انسانی و اجتماعی شاید با تمامی مناطق کردنشین رقابت کند اما...
چندین مرتبه با برخی دوستان تلاش کردیم تا یک مجموعه فعال اطلاع رسانی به مدد برخی نهادهای مردمی و تاثیرگذار شهر بوجود آوریم اما عدم باور به ضرورت این گونه کارها و بعد بیم از آنکه مبادا در نیمه های راه، راهزنی جلوی حرکتمان را بگیرد! این خیال را خاموش ساخت.
من بارها در ارومیه و مهاباد از آینا نیوز، کردنیوز و بعد شارنیوز یادآورده ام که تمامی تلاش هایی بی اتکا به منابع و مراکز دولتی است و در عین حال خدمات فراوانی هم به مردم و همچنین مسئولان ارائه می کنند. این خدمت چیزی جز "آگاه سازی" مردمان نیست و بزرگترین سرمایه هر شهر و مدیر شهری همین "آگاهی" مردم است. البته این پایگاه های خبری هر کدام کاستی های در خور نقد فراوانی دارند که شایسته بررسی است اما کدام پایگاه معتبر خبری در ایران عزیز بی نقصان ره می پیماید؟!
عدم استفاده بهینه از ظرفیت های اطلاع رسانی اینترنتی بخش مهمی از ذخایر انسانی و اقتصادی کردستان را راکد گذاشته است. البته انتشار نشریات مکتوب در منطقه که در سال جاری کمی توسعه یافته است مقدمه ای امیدوار کننده برای این مقصود است.

سقز شهری است سیاسی. آن قدر سیاسی که آرد و نان و قوت و غذای مردم هم در تارپود سیاسی کاری و سیاسی اندیشی گرفتار است. بدیهی است در این فضای ملتهب اما در ظاهر آرام، آنچه رشد نمی کند فرهنگ و خردورزی است. کدامین شهر در ایران یا دنیا هست که با التهاب و کینه ورزی و محرومیت روز را شب کند و بعد، از پس این همه تاریکی و تاریک اندیشی و حماقت پیشگی، اندیشه و فرهنگ و انسانهای مولد و روشن فکر برون آیند.
حال در این فضا، هر حرکتی که قرار است نوید و نماد توسعه فرهنگ و گسترش فهم و شعور باشد باید تا می تواند با سنجشی عمیق پای در این راه نهد. تا هم سیاست را به خنکای فرهنگ تسلا بخشد و هم با ایجاد هویت، این بهترین راه انسجام فرهنگی، ارتقا فهم و فرزانگی مردمان را موجب گردد.
نماد سقز هم باید به مثابه رکنی مهم در توسعه فرهنگی این شهر لحاظ گردد. تقلید از تهران و مثلا برج میلاد را نماد این شهر قلمداد نمودن، و به دنبال نماد سازی برای هر کوی و برزن بودن اشتباهی رایج است. راستی برج میلاد چقدر بازگو کننده هویت تهران است؟ و راست تر این ماکت مجهول الهویه! که قرار است نماد سقز باشد چه میزان معرف و موثر در فرهنگ و هویت شهری است؟

                            
جالب است! طراح محترم خود بر این باور است که طرح نباید معنای خاصی داشته باشد! و معنای خاصی را در نظر نداشته است. و بعد فرهیخته گرامی، جناب کیخسروی، سخن از اجرای هنر مدرن در این سازه می کند تا مبادا معنا و تاریخ خاصی به اذهان آید و هنر مدرن مخدوش گردد!
فراموش نکنیم این سازه مدرن! قرار است برای شهری نماد باشد که در خم کوچه بهداشت و نان و اشتغال و قاچاق و طلاق و امنیت فرو مانده است.پس اگر ممکن است بهتر بسازیم.

راستی، کسی هست که بداند کردستان باید از کدام سو رود؟
رشد کردستان از کدامین جاده به سرمنزل مقصود خواهد رسید؟
"چگونه باشیم"، همانی خواهیم بود که باید و شاید؟
بزرگراه تعالی و تحول کردستان صنعتی شدن است یا قطب گردشگری ایران بودن؟
کشاورزی کلید حل مسئله استان است یا دامپروری!
در همین پیوندهای روزانه هم نمونه هایی آورده ام که هرکدام از مدیرانمان آن گونه که ایده آل و گمانشان است، راهی به مثابه راهبرد اساسی توسعه کردستان طرح می کنند؟
آیا کردستان را چشم اندازی هست؟
از کدام سو باید رفت و کدامین قله را صعود باید کرد؟

همه یا عضو اداره اطلاعات و قرارگاه حمزه اند و یا پیشمرگ کومله و دمکرات و پژاک.
مردمان ایران دو بخش اند یا ملت کرد و هوادار آن و یا ضد کرد.
هرکه از انقلاب و جمهوری اسلامی گوید جاش است و هرکه فحاشی کند دمکرات.
هر حرکت و جریانی در منطقه کردستان بروز یابد یا از طرف ادارات اطلاعاتی و امنیتی هدایت می شود و یا حزب.
بلوا و آشوبی است در کنه اخلاق و آداب و عقلانیت ما کردها. اخلاق سیاسی را می گویم و آداب تفکر را. گمانم دیگر سالهاست که اندیشه و اندیشیدن را برای تهران و ارومیه و معارضان ایشان در آلمان و سوئد و امثال این کانونها گذاشته ایم. ما هم دیری است که دائم یا دهان به مدیران کوته قامت این سوی مرز داریم و یا به کورسوی فانوسی در آن سوی آبها و سرابها دل خوش ساخته ایم. راستش تاب قامت افرازی و بلند نگری را از دست داده ایم. راحت ترین راه زندگی هم کلیشه زیستن است. کلیشه باوری است. زیرا زحمت اندیشیدن و سختی باور واقعیت را ندارد.
جالب است، ما هر که سخني می گوید و اراده و ايده اي دارد و لزوما شکل ما نمی اندیشد را به زور به عضویت سپاه درمی آوریم و آنها باز در مقابل هر شوری را به نوعی با ضدانقلاب و پژاک و مانند اینها مرتبط می دانند. حتی تشکیل یک تیم فوتبال گل کوچک، از نوجوانان شهر را.
پس همیشه پای یک پاسدار در میان است و یا پای یک ضدانقلاب مزدور. پای خرد، عقلانیت، عدالت و انصاف هم فعلا شکسته است.
............................................................
* با الهام از عنوان فيلم "هميشه پاي يك زن در ميان است"، ساخته كمال تبريزي.